Można oczywiście zrzucić wszystko na karb mody i koniunktury, ale rzeczywistą odpowiedź jest bardziej skomplikowana. Inwestorzy dokonują bowiem najczęściej bardzo rzeczowej kalkulacji, a obiektem ich zainteresowania nie jest stan bieżący przedsiębiorstwa, ale jego potencjał rozwoju oraz przyszła wartość. Tym samym o sukcesie decyduje właściwie wizja firmy, strategia postępowania na przyszłe lata oraz odpowiednie przekonanie do danej wizji i strategii posiadaczy kapitału. Nie bez znaczenia staja się więc niewymierne w sprawozdaniu finansowym czynniki powodzenia , takie, jak kapitał intelektualny oraz jego kreatywność, lojalność klientów czy zdolność firmy do szybkiej transformacji.

Coraz częściej o przedsiębiorstwach mówi się jak o osobowościach-przyzwyczailiśmy się już do pojęcia „kultura firmy:, pora przyzwyczaić się do pojęcia „inteligencji firmy” (ang. Business Intelligence, w skrócie BI), stanowiącego nową jakość i składającego się z wielu czynników takich, jak: wiedza o rynku i zdolność do twórczej jej eksploatacji, zaangażowanie i kreatywność pracowników, umiejętność elastycznego dopasowania strategii do zmian w otoczeniu gospodarczym oraz organizacja pracy sprawiająca, że każde działanie wspiera realizację celów strategicznych.

Inteligentna firma w praktyce biznesowej prognozuje swą przyszłą sytuację na bazie danych historycznych zebranych w różnorodnych przekrojach, uwzględniając przy tym wszelkie dodatkowe informacje gospodarcze, takie jak raporty analityków, opinie ekspertów itp. W przypadku niezadowalających wyników prognozy obmyśla kilka alternatywnych strategii postępowania, a następnie symuluje ich realizację i efekty w różnorodnych scenariuszach zachowania otoczenia gospodarczego, decydując np., czy stosować zabezpieczenia transakcji zagranicznych (dodatkowe koszty, ale mniejsze ryzyko) w razie obawy o wzrost kursu walut lub czy wzmacniać własną sieć dystrybucji (większe zyski, większe ryzyko) kosztem pogorszenia kontaktów z dotychczasowymi pośrednikami handlowymi.

Gdy w końcu najlepsza strategia zostaje wyłoniona, obmyślany jest sposób, w jaki przełożyć ją na indywidualne zadania poszczególnych pionów organizacji oraz ludzi w niej zatrudnionych, tworzony jest system motywacyjny nakierowany na promowanie zachowań wspierających nową strategię, a następnie nowa strategia i zadania komunikowane są zarówno pracownikom firmy, jak i na, zewnątrz, czyli inwestorom i właścicielom.

W trakcie realizacji przyjętej strategii ma miejsce ciągły dialog w organizacji na temat sposobu wykonania poszczególnych zadań operacyjnych, przy czym podstawą jego są różnego rodzaju wskaźniki, zgodnie z zasada, „jeżeli nie potrafisz czegoś zmierzyć, to, co możesz o tym powiedzieć?”.

Środki techniczne nie są w stanie zmienić firmy „nieinteligentnej” w inteligentną, mogą co najwyżej pomóc wyzwolić ukryty w ludziach i w organizacji potencjał tak, aby swe możliwości wykorzystywała jak najlepiej. Z tym, że w każdym niemal przedsiębiorstwie odciążanie od zadań rutynowych rodzi apetyt na coś więcej niż tylko automatyzację istniejących już procesów. Logicznym następstwem używania systemów ewidencyjnych i planistycznych staje się wiec sięgnięcie po aplikacje wspierające zarządzanie strategiczne firmą. Aplikacje te można podzielić na kilka klas rozwiązań:

• hurtownie danych stanowiące swoistą „pamięć firmy”,
• analityczne aplikacje służące do planowania biznesu i symulowania różnych scenariuszy zachowań rynku
• aplikacje wspierające komunikowanie i nadzór realizacji celów strategicznych i operacyjnych w firmie, w tym wspierające realizację Strategicznej Karty Wyników,
• specjalizowane systemy do zarządzania wiedzą, pozwalające m.in. na planowanie rozwoju organizacji, ścieżek kariery oraz szkoleń i kompetencji pracowników, a także nadzór realizacji wykonania tych planów. Systemy te stanowią także repozytorium specyficznej dla danej firmy wiedzy – najlepszych praktyk biznesowych, zrealizowanych projektów, wskazówek starszych doświadczonych pracowników, studiów przypadku itd.,
• systemy wyszukujące w Internecie wg zadanej logiki nieustrukturyzowanych informacji gospodarczych ( np. raportów analityków),
• osobiste, inteligentne środowisko pracy wspierające realizację zadań danego pracownika oraz narzędzie jego dialogu z organizacją w nieustającej dyskusji nad realizacją strategii firmy.

Oczywiście stosując kryterium inteligentnego reagowania na zmiany powyższą listę można znacznie rozszerzyć, choćby o aplikacje związane z zarządzaniem relacji z klientem. W terminologii SAP, na ‘Business Intelligence’ składają się jednak tylko rozwiązania wymienione wyżej. Należy pamiętać, że jest to podział typowo umowny, bo zarówno aplikacje z rodziny Supply Chain Management, jak i aplikacje z grupy Customer Relationship Management, w zastosowaniach praktycznych używane są wspólnie z komponentami BI, tworząc wspólnie rozwiązanie zwiększające konkurencyjność organizacji gospodarczej.

Andrzej Amanowicz, Presales Manager, SAP Polska. Artykuł pochodzi z kwartalnika Strategie Biznesu wydawanego przez SAP Polska.